Waar ZIJN wij vandaag?: UTRERA (ES)

Donderdag, 5 maart 2015

Sevilla in Spanje of een willekeurige, grote stad in Nederland. Ondanks dat beide landen flinke boetes handhaven vindt U toch overal hondenpoep op de stoep. In Sevilla staat er zelfs een boete van € 120,- op zoals vermeld op borden waar de hondenbezitter ook wordt verzocht de uitwerpselen in een prullenbak te deponeren of de hond zijn behoefte laten doen op een hondenuitlaatplaats. Gezien het aantal te vermijden drollen voelt niet elke hondenbezitter zich zich geroepen om de drol van zijn geliefde huisdier even met een plastic zakje of een daarvoor geschikt tooltje op te pakken en in een prullenbak te deponeren. Het blijkt dat het oppakken van een verse, warme drol met een dun boterhamzakje een dusdanige walging op roept dat de hondeneigenaar zich van niets bewust lijkt te zijn terwijl naast (of zo ver de riem het toelaat) zijn hond het trottoir onder schijt. De eigenaar is inventief en de smartphones bieden een uitstekende dekking. De eigenaar is zogenaamd druk met de afhandeling van e-mails of WhatsApp. Nog ‘professioneler’ is de hondenbaas die zogenaamd aan het bellen is.

Overigens is het aangezicht best sneu wanneer de hond aanstalten maakt om de behoefte te doen. Het begint doordat de hond weigert om nog een stap verder te lopen om dan door de achterpoten te zakken waarna de punt van de verse drol al dampend en geurend de boze buitenwereld aanschouwt. Bij kwalitatief minder goed voer kan dit langer duren doordat de hond eerst flink moet persen (wat een teken is van zeer harde of zachte ontlasting) maar in beide gevallen accepteert de hondenbezitter dit vaak niet. De hond wordt abrupt meegetrokken om het proces verder voort te zetten op de dichtstbijzijnde hondenuitlaatplaats. U zal begrijpen dat deze hond, hoe trouw dan ook aan de baas, het eenmaal in gang gezette drukproces niet zo maar kan stoppen. Waar de voorpoten nog gehoor geven aan het gesleur van de eigenaar, lukt dit niet voor de achterpoten. Het lijkt of het anatomisch is bepaald wanneer de punt van de drol zich al weg naar buiten heeft gebaand dat de spieren van de poten verstijven. Waarschijnlijk drukt de drol de bovenbenen of de bekken van de heup naar buiten waardoor de hond licht gehurkt en wijdbeens komt te staan. Bijzonder sneu. Helemaal wanneer de druk echt de hoogte van een snelkookpan heeft bereikt. Al meeslepend kan onze brave viervoeter niets anders doen dan de drol te laten gaan. U ziet aan het gelaat van de hond hetzelfde als bij de mens. Poepen wilt U ongestoord en in alle gemak kunnen doen. Niets is erger dan met de drol tussen de benen weg te moeten lopen. Vandaar ook het gezegde… of was dat geen drol maar staart? Dat U het maar weet.

In een ver verlengde hiervan vroeg Frietje Pinda zich reeds enige jaren af of iemand met zijn blote voeten in een verse, warme drol heeft gestaan. Niet een oude, harde en niet met de holte van de voet maar precies met de bal van Uw voet en de tenen zodat U duidelijk voelt dat er iets onder Uw voet zit wat er niet hoort en het visueel waar kunt nemen doordat de dampende hoop zich via de buitenkanten en tussen de tenen door, de bovenkant van de voet zelfs besmeurt. Deze vraag bleef jaren onbeantwoord evenzo een eigen ervaring want een bewuste, opgezette poging telt immers niet. Niet vreemd want statisch gezien liggen de meeste drollen (in de stad) op plaatsen waar U niet zo snel zonder schoeisel komt. Maar de zomer van 2014 bracht eindelijk antwoord. Al lopend door het mooie Tarifa met Engel, oom Pedro en tante Loisa kwam het onderwerp hondendrol ter sprake en stelde Frietje Pinda de tot op heden onbeantwoorde vraag. Zowaar bracht oom Pedro de langverwachte verlossing. Tijdens een beach volleybal wedstrijd waar oom Pedro zich, zoals gewoonlijk, fanatiek voor inzette, werd bij een stap iets buiten het speelveld kennisgemaakt met een warme, vers en net neergelegde hondendrol. Het gebeurde op een strand met veel toeschouwers, het gevoel was onmiskenbaar en bijzonder afzinwekkend. Zonder te kijken, dit zou namelijk te veel aandacht trekken van de toeschouwers, wist oom Pedro wat zich onder zijn voet en tussen de tenen bevond. Gelukkig bracht het strandzand enige camouflage en zorgde het nabij gelegen zeewater voor de reiniging.

Mocht U zich inmiddels afvragen waar dit verhaal toe leidt dan het volgende. Op een stralende en warme dag in maart liepen Engel, Frietje Pinda en Madre Politica (schoonmoeder) door het mooie, middeleeuwse Utrera (Andalusië, Spanje). De maagjes waren zojuist heerlijk getrakteerd op een Italiaanse lunch en dito witte, droge wijn. Terug naar de auto lopend vertelde Frietje Pinda hetgeen hierboven is beschreven, in geuren en kleuren, aan Madre Politica. Nu zou U wellicht kunnen denken dat deze verhalen tot enige alertheid bij de aanwezigen leidt. Niet bij Madre Politica want plots stond zij stil, haar blik richtte zich vastberaden, enige seconden naar een voorwerp op de grond (trottoir). Nog voordat Frietje Pinda haar blik naar de grond kon volgen zette Madre Politica zich dusdanig schrap dat met de rechtervoet vol uitgehaald kon worden naar het voorwerp. Oud International en meesterpoeier Ronald Koeman was hier niets bij. Toen de schoenneus van Madre Politica het voorwerp raakte, zag Frietje Pinda wat het was terwijl gelijktijdig een sompig geluid te horen was. De boel spatte gretig uit elkaar terwijl Madre Politica weer omhoog keek en zei: ‘Ik dacht dat het een grote, uitgedroogde kastanje was…’ Dit verhaal was voor Frietje Pinda nog beter dan met een blote voet in de hondenpoep staan!



Advertenties

Wat ETEN wij vandaag?: Tagliatelle Carbonara y Pancetta

Woensdag, 4 maart 2015

Frietje Pinda weet dat Madre Politica (schoonmoeder) van pasta a la carbonara houdt. Dus tijdens haar bezoek dezer dagen maakt Frietje Pinda dit graag. Een veel gehoord geluid is dat mensen dit een ingewikkeld gerecht vinden om te maken. Niet terecht want net zoals vele andere Italiaanse gerechten voert eenvoud de boventoon die zorgt voor een intense en pure smaakbeleving. Zorg alleen voor verse en uitstekende ingrediënten. Dit authentieke gerecht is snel en zoals gezegd gemakkelijk te maken en de smaakbeleving is zeer rijk. ‘Geleend’ van een Italiaanse Mama Mia tijdens Frietje Pinda’s rond zwervingen door la bella Italy en, zoals het hoort, zonder toegevoegde room.

Recept: Tagliatelle Carbonara e Pancheta (zonder room) (4 pers.)

Benodigdheden:

  • 4 verse scharreleieren
  • 300 gr. verse (lint)pasta
  • 150 gr. Parmigiano Reggiano oftewel Parmazaanse kaas (geraspt)
  • 150 gr. Pancetta (dikke plak) in blokjes of gerookte spekjes
  • 3 Teentjes knoflook (in hele dunne plakjes gesneden)
  • 2 sjalotjes fijngesneden
  • 1 handje verse, fijngesneden peterselie
  • Peper en zout

Bereiding:

Bak in een ruime koekenpan op matig vuur de pancetta in het eigen vet. Verwarm voldoende water om de pasta zeer ‘al dente’ te koken. Klop ondertussen in een kom de eieren en de parmezaanse kaas tot een homogene, lobbige massa. Voeg 2 theel. zout en evenzo gemalen zwarte peper toe (of minder indien gewenst). Voeg de sjalot en de knoflook bij de pancetta. Zorg dat zowel de sjalot als knoflook niet verbranden. Haal de net niet beetgare paste uit het water en doe direct in de koekenpan. Bak kort mee totdat het goed vermengd is met de pancetta en het kookwater is verdampt. Voeg dan het eiermengsel en peterselie toe en blijf roeren totdat het mengsel licht begint te stollen. Serveer direct.

Buon appetito e salute!

Tip 1: Vanwege de machtige samenstelling en rijke smaak, serveer als contori (bijgerecht) een eenvoudige salade van sla, tomaat en rettich.

Tip 2: Voor een gezondere variant bak een in blokjes gesneden halve courgette mee.

Wijntip: Voor dit gerecht wordt een droge, witte wijn aanbevolen maar een bubbel (Cava, Prosecco, etc.) is ook een uitstekende begeleider.