Stand van Zaken

Dinsdag, 29 maart 2016

Het moment is weer aangebroken om op de weegschaal te staan. Het is de derde week en het resultaat van gewichtsverlies lag tot nu toe boven de gewenste kilo per week. Waarschijnlijk heeft dat voor iets te veel bravoure gezorgd want gisteravond werd een vers gebakken pizza ruim belegd met vier soorten kaas, ansjovis en ui soldaat gemaakt. Bovendien was dit niet een ‘gewone’ formaat pizza, nee, het betrof een familiepizza. Volledig absurd nadat ’s middags een rijke lunch was genuttigd van een shaslick XXL inclusief friet en salade. Een nadeel om een goed en authentiek Italiaans restaurant in de straat te hebben.

image
Pizza quatro queso

De dag hiervoor overkwam min of meer hetzelfde alleen met andere gerechten. De lunch bestond uit een rijk gevulde zarzuelas (stoofgerecht met vis en schaaldieren) maar waar ’s avonds een soep genuttigd dient te worden maakte Frietje Pinda saté’s van gemarineerde speklappen. Zo op de barbecue en zo in het mondje…

image
Saté of satay red pork

En dan het resultaat…

Was:
Datum: 15/03/2016
Lengte: 180 cm.
Gewicht: 87 kg.

Is:
Datum: 29/03/2016
Lengte: 180 cm.
Gewicht: 84.3 kg.

Gewenst:
Datum: 15/05/2016
Lengte: 180 cm.
Gewicht: 77 kg.

Ondanks de vreetaanvallen toch weer gewicht verloren. Vreugde voor het resultaat maar huiver voor de komende week. Foodiemonster heeft geestelijk een overwinning behaald door toe te geven aan de ‘eetverslaving’ en toch gewicht te zijn verloren. Als dat maar goed gaat…

Advertenties

Wat ETEN wij vandaag?: KALFSLEVER

Zaterdag, 26 maart 2016

   ‘Vandaag eten wij kalfslever’, zegt Frietje Pinda tegen Madre Politica oftewel schoonmoeder. Een ander Spaans woord voor schoonmoeder is Suegra maar dit woord heeft iets naars in zich. Het neigt naar Eucalypta wat een lelijke heks was in de kinderserie Paulus de Boskabouter. Vandaar dus een lichte voorkeur voor Madre Politica die op haar beurt een sterke voorkeur heeft voor kalfslever.

   ‘Is dat kalfslever?’, vraagt Madre Politica al wijzend naar plakken rauwe lever. ‘Het is veel te donker. Kalfslever of -vlees hoort roze te zijn?’

   Welpotverdriedullemus!, dacht Frietje Pinda want dat is dus niet waar. Een toelichting is dan wel op zijn plaats.

Bijproduct
   Wist U dat kalfsvlees een bijproduct is van de zuivelindustrie? Een melkkoe moet met regelmaat een kalf werpen zodat zij melk blijft geven. Net als bij de mens komt de productie van moedermelk op gang bij het dragen en dan baren van zuigelingen. De melkproductie van de koe blijft dan geactiveerd omdat het lichaam denkt het pasgeboren kalfje te moeten voeren. Dus de slogan ‘Melk is goed voor Elk‘ gaat voor iedereen op behalve voor het kalfje want die belandt na zes tot acht maanden lekker vetgemest te zijn op ons bord. Dood welteverstaan want levend eet wat lastig.

Exportproduct
   Overigens is Nederland wereldwijd gezien de grootste exporteur van kalfsvlees. Deze kalveren zijn zowel van het mannelijk (stieren) als van het vrouwelijke geslacht (vaarzen). Slechts een deel van de vrouwelijke kalveren zijn bruikbaar in de melkveehouderij omdat een vrouwelijke kalf niet altijd uitgroeit tot een goed producerende melkkoe (10.000 liter(!) melk p.j. – red.).

   De grote uitvoer naar het buitenland is een logisch gevolg van onze eveneens grote zuivelindustrie welke in de jaren tachtig leidde tot enorme boterbergen of een literprijs melk waar de boer geld op toe moest leggen. In Nederland wordt kalfsvlees nauwelijks gegeten of het wordt verkocht als een exclusief en daarmee duur product. Dit in tegenstelling tot het buitenland.

image
Boterberg

Kleur kalfsvlees
   Maar wat heeft dit te maken met de kleur van kalfsvlees? Feitelijk niets maar met dien verstande dat kalfsvlees pertinent niet licht of roze van kleur is wanneer het dier zou mogen opgroeien zoals Moeder Natuur het bedoeld heeft.

   Ooit is het begonnen in de vleesindustrie zelf. Het kalfsvlees kan weliswaar een teint lichter zijn dan koevlees maar de vleesindustrie wilde, om geen verwarring tussen de veehouders en opkopers te krijgen, duidelijk onderscheid. Het koevlees donkerder maken bleek gezondheidsrisico’s met zich mee te brengen. Nee, niet voor de betreffende koe. Dat maakt namelijk voor de vleesindustrie niets uit, maar voor de mens. Dat is slecht voor de verkoopcijfers. Dus de andere optie was het lichter maken van het kalfsvlees. Wanneer U zich dan bedenkt dat een mooi, stuk, sappig rundvlees de intense, rode kleur krijgt door goede doorbloeding (hemoglobine) dan kunt U waarschijnlijk wel nagaan dat het lichte of roze kalfsvlees zeer weinig doorbloeding heeft (gehad). Dit wordt bereikt door het pasgeboren dier direct af te zonderen in een ruimte waar het zo min mogelijk hoeft (lees: kan – red.) bewegen. Zo tot midden in de jaren negentig kende de vleesindustrie de zogenoemde kistkalveren. Kalveren die direct na hun geboorte opgesloten in een ‘kist’ waar geen bewegingsvrijheid was. Misschien vraagt U zich waarom een kalf niet mag bewegen. Dat is omdat beweging voor doorbloeding en spieropbouw zorgt wat weer niet bevordelijk is voor de gewenste kleur.

   Omdat het houden van kalveren in een kist officieel niet meer mag volgens Europese wetgeving, deed de vleesindustrie doen voorkomen alsof de consument per sé het lichte kalfsvlees wilt. Een mooi verhaal maar niet meer dan dat. De consument is namelijk jarenlang door de vleesindustrie het kunstmatig verkregen lichte kalfsvlees voorgeschoteld. Niet alleen op het bord maar juist door reclamecampagnes dat goed en eerlijk kalfsvlees licht moet(!) zijn. Dat zit logisch vastgeprent in de hoofden. Net zoals in die van Madre Politica. Dus vandaar dat de nietsvermoedende consument naar de bekende, voorgeschotelde weg vraagt.

image
Warenkennis kalf

   Vanwege het verbod op het houden van kalveren in een kist moet U niet denken dat het kalf dartelt door de groene, frisse weiden. Kalveren worden nog steeds gescheiden van hun moeder (volgens de EU wetgeving mag dat pas na twee weken – red.) en in een XL kist geplaatst. Dit noemt de veehouder dan een box.

   Het is alleen nog niet alles. De vleesindustrie en de veehouders willen nog steeds het lichte vlees en daarvoor houden zij het hemoglobine gehalte van het kalf in de gaten. In de praktijk betekent dit dat het kalf voedsel en medicatie krijgt toegediend wat leidt tot onnatuurlijke bloedarmoede! Gecombineerd met het rijke voedsel om de kalveren vet te mesten kan dit nooit puur en eerlijk kalfsvlees zijn.

Resumé
   Waarom dit verhaal? Is het de bedoeling dat U geen (kalfs)vlees meer eet? Neen, dat is niet de bedoeling van Frietje Pinda. Wel is de bedoeling om U bewuster te maken van het stukje (kalfs)vlees wat op Uw bord ligt. Met elke hap verdient het dier diep respect zodanig dat de vleesindustrie en U telkens stilstaat bij de mestmethodes. (Kalfs)vlees is bijzonder, bij elke hap en hoeft echt niet elke dag.

   Voor de dagen dat het wel mag een smakelijk recept wat met respect gemaakt en gegeten dient te worden.

Recept: Sappige kalfslever met bacon en gecarameliseerde prei (4 pers., 430 kcal. p.p.)

· 4 stks. plakken kalfslever à 150 gr.
· 4 stks. plakken (niet vette) bacon à 15 gr.
· 1 stks. prei
· 1/2 rode ui
· 2 stks. knoflooktenen
· 1/2 glas bier
· 2 el. honing
· 10 el. bloem
· 3 el. verse, fijngesneden peterselie
· 1/2 el. verse tijmblaadjes
· 1 stks. laurierblad
· olijfolie om in te bakken
· peper en zout naar voorkeur

Bereiding

· Haal de kalfslever uit de koelkast en laat op kamertemperatuur komen.
· Snij de prei in fijne plakjes en was deze in een vergiet.
· Schil de ui en snij ook in fijne plakjes.
· Plet de knoflooktenen, verwijder de schil en snij fijn.
· Verhit een eetlepel olijfolie in een koekenpan. Doe de prei, ui, knoflook, tijm en laurierblad in de pan en bak totdat alles glazig is.
· Voeg het bier toe plus ruim peper en naar smaak zout. Dek de pan af en laat met een matig vuur smoren.
· Neem de plakken kalfslever. Ontdoe van eventuele zeentjes.
· Peper en zout de plakken eerst om ze vervolgens door de bloem te halen. Leg weg op een bord zonder dat de levers elkaar raken.
· Bak in een koekenpan zonder olie de bacon enigszins krokant. Leg weg op een bord en hou warm met aluminiumfolie.
· Voeg aan de prei de honing en twee eetlepels peterselie toe. Schep om en laat door smoren zonder af te dekken.
· Verhit in dezelfde pan vier eetlepels olijfolie.
· Neem de levers, haal ze nog een keer door de bloem. Schud de overtollige bloem eraf en bak per twee stuks in de pan op hoog vuur.
· De kalfslever dient rosé en niet door gebakken te worden. Dan wordt het bitter, droog en korrelig. Vuistregel is elke kant maximaal zo veel minuten als de plakken dik zijn.
· Presenteer op een bord door de kalfslever op de gecarameliseerde prei te leggen. Daarbovenop de bacon en de rest van de peterselie.

image
Kalfslever met bacon en gecarameliseerde prei

Wat WETEN wij vandaag?: DE SCHIJF VAN VIJF!

Donderdag, 24 maart 2016

Heeft U hem al in huis gehaald of misschien al helemaal uit het hoofd geleerd? De Nieuwe Schijf van Vijf!, geïntroduceerd op 22 maart jl. door het Voedingscentrum om de Nederlandsche burger een handleiding te geven om gezond of gezonder te eten. Althans dat was de voornaamste reden bij de introductie van de eerste Schijf van Vijf in 1953. Vandaag de dag is het doel om welvaartsziekten tegen te gaan zoals obesitas, diabetes, kanker, etc.

De nieuwe Schijf van Vijf is volgens het Voedingscentrum hard nodig omdat ons eetpatroon is veranderd, er een ongelofelijk aanbod is van voedsel- en drankproducten en de burger gevoelig is voor allerlei, vaak niet duurzaam en wetenschappelijk bewijzen, mode eettrends zoals Paleo, Vegan, Koolhydraatvrij, etc. Al deze eettrends zeggen de waarheid in pacht te hebben maar zijn allen vergankelijk.

Hoe is dat eigenlijk met de Schijf van Vijf? Is dit de waarheid of ook mode?

image
Nieuwe Schijf van Vijf

Geen waarheid maar mode?
De vraag of deze schijf mode is, kan volmondig met ‘Ja’ beantwoord worden. De eerste is immers geintroduceerd in 1953, in 1981 afgeschaft vanwege nieuwe inzichten om vervolgens in 2004 iets aangepast te verschijnen (waaronder veel minder zuivel) en de laatste is dus stap 4. Mode dus…

Is het dan waarheid? Nou, iets wat vergankelijk is en verandert is niet echt waarheidsgetrouw, vindt Frietje Pinda. Echter pareert het Voedingscentrum dit door te schermen met de Gezondheidsraad. Dit is een onafhankelijk en wetenschappelijk adviesorgaan van de Nederlandsche regering waar heel veel duur betaalde wetenschappers (lees: raam ambtenaren – red.) werken evenals bij het Voedingscentrum. Het verschil? De Raad adviseert de regering en het Centrum licht het volk voor. Gratis? Nee, want al deze instanties worden betaald van Uw belastingcenten. De Gezondheidsraad staat weer in contact met de World Health Organisation (WHO). Maar het zijn juist deze twee instanties die bijvoorbeeld de plantaardige zoetstof Stevia uit de voedingsmiddelenindustrie hebben gehouden. Pardon? Een gezond plantje van Moeder Natuur, met de liefelijke naam Stevia als vervanger van de gevaarlijke, geraffineerde suiker en van de evenzo slechte chemische zoetmakers als sorbitol, aspartaam, sacharine, etc? Yep, het mocht niet opgenomen in de menselijke voedselketen met als zwak excuus dat de eventuele uitwerkingen niet bekend zijn. Maar dat was niet de reden. De waarheid is dat de Bobo’s uit de voedselindustrie verschrikkelijk gelobbyd hebben bij onder andere de WHO om Stevia of honingskruid te verbieden. Immers hadden zij vele miljarden geïnvesteerd in geraffineerde suikers en chemische vervangers. Stevia zou de doodsteek zijn voor die industrie. Zo heeft U 15(!) jaar moeten wachten om een gezond potje Stevia te kunnen kopen terwijl ondertussen de voedselindustrie vol heeft gegooid met de slechte geraffineerde suikers en de gevaarlijke chemische vervangers. Nog een saillant detail: Het is al sinds mensheugenis bekend en wetenschappelijk bewezen dat suiker en zoetstof zeer gevaarlijk zijn voor het menselijk lichaam. Bovendien zorgt dit voor een sterke suikerpiek die plots weer daalt waardoor U weer lekkere trek krijgt. Dit werkt veTslavend en is alleen goed voor de voedselindustrieindustrie.

image
Stevia of honingskruid

Vandaag de dag is niets geleerd want de Schijf van Vijf adviseert nog steeds light producten voorzien van chemische zoetmakers en ingepotte of ingeblikte groenten die vol zitten met kwalijke E-nummers. Dus beoordeelt U zelf of de Schijf waarheid is…

Geen waarde?
Heeft de Schijf van Vijf dan geen waarde? Ach, in alles schuilt wel een waarde. Maar neem bijvoorbeeld Japan? Daar staat (rauwe) vis dagelijks op het menu zowel ’s ochtends, ’s middags en ’s avonds. Onder andere de gezonde, Japanse eetcultuur draagt bij dat de levensverwachting erg hoog ligt. Zouden de Japanners eten volgens de Schijf van Vijf dan mag men maar een (1) keer per week een maaltijd van vis mogen verorberen. Neem een ander Aziatisch land waar al euwen veel witte noedels en dito rijst wordt gegeten. Volgens het Voedingscentrum slecht. Bovendien wordt in de Aziatische keuken bijzonder veel gefrituurd, weliswaar in goede oliën en niet in slecht bakvet. Maar het algemene beeld van een Aziaat is tenger met overal om zich heen eettentjes die bomvol zitten. Obesitas is daar zelfs een uiting van rijkdom en geen maatschappelijk probleem. Eskimo’s eten kilo’s puur vet van zeeleeuwen of walvissen. Zo veel dat een Nederlandsch burger waarschijnlijk ter plekke dichtslibt. Iets wat Eskimo’s gewoonweg niet kennen. Dichter bij huis zijn de Mediterrane landen waar veel gekookt wordt met veel en vet varkensvlees. Vooral Sardinië is daar een goed voorbeeld van. Echter ligt de levensverwachting daar beduidend hoger dan in welvarende Noord Europese landen.

image
Asian family eating

Welvaart
Frietje Pinda is van mening dat de welvaart en de voedingsindustrie de grootste boosdoener zijn. De welvaart zorgt dat de voedingsindustrie ons overspoelt met minder gezonde producten. Bijvoorbeeld kant-en-klare maaltijden, snacks of als gezond gepromote soja dan wel amandeldrankjes die bomvol zitten met suikers of zoetstoffen. De industrie zet hoog in op smaak door smakelijke, slechte vetten, suikers en veel zout te gebruiken. Dit werkt allemaal honger opwekkend en verslavend. De welvaart zorgt dat U er meer van kan en gaat kopen.

image
Kant en klaar maaltijden

Ook in dit artikel genoemde landen dreigt de welvaart de eeuwenoude, gezonde voedingspatroon te verstoren. In Japan zijn, net zoals in de rest van de wereld, de fastfoodketens als paddenstoelen uit de lucht geschoten. Jonge Japanners verkiezen steeds vaker een hamburger met verwerkt vlees, dito kaas en bacon dan de kraakverse sushi met ‘reinigende’ wasabi (zit vol antioxidanten – red.). Brood met zoet beleg heeft daar ook zijn intrede gedaan.
Door de expansiedrift van de voedselindustrie heeft sterke alcohol (whisky, wodka, etc.) zijn intrede gedaan bij de Eskimo’s. Een andere manier om warm te worden en met een prettig bij effect. Het alcoholgebruik is echter een probleem geworden.
De Aziatische landen worden overspoelt met consumptie goederen (bijvoorbeeld mierzoete cereals) uit het Westen met dito bijwerkingen. Bovendien is het een statussymbool om producten uit het rijke Westen te eten.
Zelfs de Mediterrane landen zwichten. Fastfood heeft delen van het voedingspatroon vervangen. Er wordt meer en meer volle boter gebruikt om het brood te smeren in plaats van olijfolie en een volvette croissant was ooit onbekend.

Werkdruk?
De andere prijs van het leven in een welvaartsmaatschappij is de werkdruk. Het leven is duur wat vraagt dat twee inkomens nodig zijn om een ‘sociaal gewenst’ welvaartsniveau te halen.
Het ontbreekt aan tijd en helemaal quality time. Eenmaal thuis van het harde werken lonkt de zachte driezits bank en de televisie om de gedachten op ‘nul’ te zetten. Gezond en duurzaam koken is te tijdrovend en lastig terwijl een pizza zo gebracht wordt of pasta met saus uit een potje ook zo makkelijk is. Kunt U het zich veroorloven dan komen de kant-en-klare maaltijden op de tafel voor de televisie.

image
Hoge werdruk en geen tijd

Resumé
Hoe goed bedoelt ook, de Schijf van Vijf helpt hier niet. Die heeft het alleen over gezond eten en niet over de redenen waarom de meeste Nederlandsche burgers minder gezond eten èn leven. Bovendien moet U de Schijf leren lezen om U vervolgens in te kunnen verdiepen. Dat kost tijd en die heeft U nou net niet…

– Frietje Pinda

Stand van Zaken

Dinsdag, 22 maart 2016

De eerste week zit er voor Frietje Pinda op. Eigenlijk is het beter om te zeggen dat de eerste week voorbij is want ‘erop’ suggereert alsof de afgelopen week een opgave was. Helemaal dus niet. Alleen de gewoonte om alles (wat lekker en fout is) te pakken om te verorberen is niet (makkelijk) af te leren. Foodiemonster blijft op de loer en zeker op de zwakke momenten, zoals het naar bed gaan, slaan de klauwen snel uit om iets lekkers te bemachtigen.

Goed, de extra lekkere dingen naast de reguliere maaltijden zijn, zo goed als, niet gepakt en gegeten. Helaas waren er enige zwakke momenten zoals het Snickers verhaal van 19 maart jl.

En dan het resultaat…

Was:
Datum: 15/03/2016
Lengte: 180 cm.
Gewicht: 87 kg.

Is:
Datum: 22/03/2016
Lengte: 180 cm.
Gewicht: 85.2 kg.

Gewenst:
Datum: 15/05/2016
Lengte: 180 cm.
Gewicht: 77 kg.

Das 1.8 kg. gewichtsvermindering in de afgelopen week. Een 800 gr. meer dan verwacht als ook nog een cadeautje! Frietje Pinda is blij!

Wat WETEN wij vandaag?: EEN VUIST VOL PINDA’S

Zaterdag, 19 maart 2016

Frietje Pinda is best goed bezig met gewichtsvermindering. Kwalitatief (het aantal grammen of kilo’s minder) is nog niet bekend maar de kwantiteit (de hoeveelheid voedsel) is behoorlijk gereduceerd. ’s Ochtends een kommetje cruesli, ’s middags een bescheiden warme maaltijd waarbij koolhydraten zo veel mogelijk vermeden worden en ’s avonds een kom zelfgemaakte maaltijdsoep die voornamelijk bestaat uit groenten en eigen getrokken bouillon. Tussendoor kan de trek worden gestild met een stuk fruit.

Best goed maar soms gaat het goed mis. Net zoals gisteravond. Na de soep wilde Frietje Pinda graag een snoepje uit de snoeppot. Dit is een grote, heldere, glazen pot die vol zit met allerlei soorten, zeer kleurrijk snoep. Die pot staat in kast met glazen deuren die weer bij de eettafel staat. En daar steekt het want telkens hoort Frietje Pinda de snoepjes tegen de wand van de pot tikken. Als zijn oog daar op valt dan lijkt het alsof ze zitten op hun moeders mooist. Wanneer de oren gespitst worden dan is er niets anders te horen dan: ‘Eat me…! I am delicious…! Don’t you want me, baby… (Eveneens de hit van de ooit gewezen Britse popband Human Leage)?

Dit werd te veel voor Frietje Pinda en er werd een poging gewaagd om de pot te bemachtigen. Een poging omdat Engel als een broedkip de pot bewaakt. Snoep is verboden tijdens de gewichtsvermindering. Maar toen Frietje Pinda de kastdeur toch enigszins open kreeg (zijn hoofd inmiddels in een professionele nekklem van Engel) werd zijn oog naar beneden getrokken. Daar lag namelijk de Koning-onder-de-Koningen, het voor Frietje Pinda allerlekkerste onder het snoepgoed, namelijk een zak met mini snickers…

Door de nekklem had Engel geen handen meer vrij en Frietje Pinda greep met de laatste adem naar de zak. Engel herstelde zich zodat toch een arm vrij kwam die de andere kant van de zak pakte en het wonder gebeurde. De zak scheurde open en in de snelheid wist Frietje Pinda drie mini snickers te bemachtigen en in het moment van de verwarring zich te ontdoen van de eenarmige nekklem. Een sprint naar de badkamer boven waar, achter gesloten deur, intens genoten werd van de snickertjes

Wist U overigens dat Snickers stamt uit 1930 en is bedacht door Frank Mars? Dat Snickers de naam was van zijn paard? Dat dit was tien jaar na de succesvolle lancering van de eerste productie candy bar ter wereld? Mars? Welnee, dat was de bekende Milky Way. Dat Snickers wereldwijd de best verkopende candy bar is onder alle candy bars?

Voor degene die niet weten wat Snickers is? Het is een reep witte nougat met daarop pinda’s die in dikke, zoete caramel gelegd zijn. Alles is weer omhuld met een heerlijke, goede laag melkchocolade. Zie hier hoe Snickers worden gemaakt.

Het is de combinatie van de hartige pinda’s met al dat zoet dat dit voor Frietje Pinda een overheerlijke lekkernij is. Maar is dit slecht? Nou, al het snoepgoed is niet bevordelijk voor zowel tanden als gewicht. Laat staan de algemene gezondheid. Okido, maar hoe ‘slecht’ dan? Hieronder een overzicht van de meest bekende candy bars en om de repen allemaal een ander gewicht hebben is voor een eerlijke vergelijking uitgegaan van 50 gram voor iedere reep.

image
Tabel vergelijken candy bars

‘Potverdrie!’ denkt Frietje Pinda want moet juist nu een Snicker de hoogste calorethische waarde hebben? Dus drie mini Snickers van 20 gram is ongeveer 90 kcal.! Dus totaal 270 kcal. in zes (drie had makkelijk ook gekund) hapjes! Life Food is a Bitch!

image
Snickers candy bar

Dan maar een recept voor een verschrikkelijk lekker nagerecht: De Losgeslagen Snickers (4 pers., 360 kcal.)!

Benodigd:
· 75 gr. ongezouten pinda’s
(pecan noten zijn eigenlijk lekkerder)
· 100 gr. toffee of fudge blokken
(eenvoudig om zelf te maken maar dit is makkelijker)
· 2 el. roomboter
· 150 gr. melkchocolade van zeer goede kwaliteit
(geschikt om te smelten)
· 500 ml. nougatijs of caramelijs of goede vanille ijs
· 1/2 tl. zout

Bereiding:
· Laat de toffee of fudge met de roomboter en zout langzaam smelten in een pan. Het mag absoluut niet koken. Voeg hierna de pinda’s toe en roer om.
· Leg aluminiumfolie neer op het aanrecht en stort de toffee of fudge massa op de folie. Maak gelijk met een spatel maar zeker niet te dun. Laat goed afkoelen.
· Smelt au-bain-marie langzaam de chocolade. Dus pan met bijna kokend water en daarin een kom of pan waar de chocolade in wordt gesmolten.
· Leg aluminiumfolie neer en stort de chocolade op de folie. Maak gelijk met de spatel maar niet te dik.
Laat ook goed afkoelen.
· Breek zowel de afgekoelde toffee of fudge als de chocolade masse in stukken naar eigen wens.
· Pak een bord en schep daar twee bollen ijs op. Garneer de bollen grof speels met de stukken toffee of fudge en chocolade door ze in het ijs te steken.

Een eenvoudig maar spectaculair nagerecht die U nog kunt opwaarderen met vers geklopte slagroom, wat fijngeslagen pinda’s of caramelsaus. De foto van het gerecht houdt U nog te goed van Frietje Pinda. Deze bevindt zich ergens ver weg gestopt in een van de digitale analen.

Maak Frietje Pinda een blij man en laat weten welke candy bar Uw voorkeur geniet.

Chau y hasta pronto!

Wat WETEN wij vandaag?: WORSTENBROODJE OF SAUCIJZENBROODJE?

Donderdag, 17 maart 2016

image
Brabantse worstenbroodjes

Vanochtend las Frietje Pinda in de krant dat het Brabantse worstenbroodje en zijn cultuur op de Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed is geplaatst. Nu staan daar veel meer dingen op zoals bijvoorbeeld de Koningsdag en de Nijmeegse Vierdaagse. Deze namen genieten echter een duidelijk grotere bekendheid dan het Brabants worstenbroodje. Best dus een bijzondere erkenning, vindt Frietje Pinda. Overigens werd dit bekend gemaakt tijdens de jaarlijks kampioenschap van het beste worstenbroodje in Nederland die steevast door Brabanders gewonnen wordt.

Ooit is het worstenbroodje ontstaan als een manier om vlees langer goed te houden door het in wit brooddeeg te rollen en te bakken in de oven. Het broodje kan zowel warm als koud gegeten worden. Maar hoe oud het broodje is weet niemand. Wat wel duidelijk is dat het worstenbroodje zijn oorsprong vindt in de provincie Brabant. Daar was het een ideale hap tijdens of na de carnaval of de jaarlijkse kermis.

Boven de rivieren wordt in plaats van het worstenbroodje een saucijzenbroodje gegeten. Het saucijzenbroodje is echter niet omgeven met ‘eenvoudige’ brooddeeg maar met het kakkineuze en veel duurdere bladerdeeg wat niet de functie had om vlees langer goed te houden. Let wel: de buitenkant is anders maar de vulling exact hetzelfde.

Een echte Brabander zal ‘zijn’ worstenbroodje zeker verkiezen boven het luxere saucijzenbroodje uit de stijvere, noordelijke provincies. Maar wat zijn precies de verschillen?:

· (WB) Deeg van brood – (SB)  Bladerdeeg

· (WB) Vulling van restvlees – (SB)  Vulling van restvlees

· (WB) Gaat niet snel stuk bij transport – (SB)  Gaat wel snel stuk bij transport

· (WB) Kruimelt nauwelijks door brooddeeg – (SB) Kruimelt veel door bladerdeeg

· (WB) Geen vette vingers bij consumptie – (SB) Wel vette vingers bij consumptie

· (WB) Bij snelle consumptie kans op ‘droge bek’ – (SB)  Bij snelle consumptie kans op ‘vette bek’

· (WB) Is zowel warm als koud lekker – (SB) Is alleen warm lekker

· (WB) Kan goed een lange tijd bewaard worden – (SB) Kan niet een lange tijd bewaard worden

· (WB) 380 calorieën p. 100 gr. – (SB) 430 calorieën p. 100 gr.

Nou draagt Frietje Pinda de zuidelijke provincies in Nederland een zeer warm hart toe. Zeker op het gebied van de warme gezelligheid, bourgondisch eten en drinken. Onovertroffen het beste van Nederland. Het worstenbroodje kent Frietje Pinda echter uit zijn jeugd. Moeder Pinda heeft zuidelijke roots (België) en was verzot op goede worstenbroodjes. Dit was een van de weinige toegestane snacks in Huize Pinda dus die werden dan zeker gretig aangenomen wanneer, echter sporadisch, aangeboden. Het enige wat Frietje Pinda erbij nam was een behoorlijke lading curry gewürz ketchup van het verder onbekende Duitse merk Hela (‘Hela, waar is mijn curry gewürz ketchup..? Oh, die staat natuurlijk bij Frietje Pinda.). Waarom? Nou, omdat zelf het allerbeste, ooit gegeten, vers afgebakken worstenbroodje toch voor een ‘droge bek’ zorgt en de curry min of meer als glijmiddel functioneert. Het moet overigens wel gezegd worden dat de curry een trouwe metgezel was van de kleine Frietje Pinda tijdens het verorberen van maaltijden. Zelfs over een pannenkoek ging de nodige curry. De fles curry ging zelfs mee op vakanties.

Maar dan toch de hamvraag wat Frietje Pinda prefereert. Het worsten- of saucijzenbroodje? Het wordt het laatste, absoluut en zonder twijfel. Wel een versbereide, niet te warm en met een lading curry gewürz ketchup. Dat dan weer wel. De lekkerste ooit door Frietje Pinda gegeten zijn die van Bakkerij Klootwijk in Rotterdam e.o. en van Banketbakkerij Jansen de Koning in Arnhem.

Laat hieronder s.v.p. een reactie achter welke van de broodjes Uw voorkeur heeft?

image
Worstenbroodjes en Saucijzenbroodjes

Wat WETEN wij vandaag?: DE DISCODEL

Donderdag, 17 maart 2016

   Discodel of frikandel met discodip? Pardon, wat bedoelt U? Wat is een discodip? Vragen die direct opkwamen bij Frietje Pinda bij het horen van de nieuwe rage onder de snacks. Bedacht door een aantal studenten die na een avondje stappen (lees: zuipen – red.) op zoek waren naar een ‘vette bek’ om de aankomende kater ietwat in te dammen. En dat alles in de oudste stad van Nederland, namelijk Nijmegen.

Wat is het?
   Laat Frietje Pinda beginnen met de discodip. Uit betrouwbare bron heeft Frietje Pinda vernomen dat dit kleine, mierzoete, harde suikerballetjes (twee keer een verkleining maar ze zijn ook echt klein) zijn in verschillende, felle kleuren. Een gedeelte van het woord is daarmee verklaard, namelijk disco. Iets wat enigszins incorrect is want disco betekent feitelijk plaat of schijf i.p.v. kleine balletjes. Maar dit terzijde.
De dip komt, zo vertelt de bron, dat een softijsje tegenwoordig voorzien kan worden van verschillende toppings of dips. De discodip is dus een topping op een vers getapt softijsje. In het geval van de discodel, wat Frietje Pinda associeerde met een iets sjiekere breezer sletje, is het geen softijs maar een warme frikandel(!) die in de lengte door midden is gesneden, voorzien van een flinke streep mayonaise en daaroverheen rijkelijk bestrooid met discodip. Volgens de bedenkers de ultieme combinatie van hartig, vet, smeuïg en knapperig zoet. Niet direct de kop thee van Frietje Pinda maar mocht Nijmegen (cafetaria Keizer Karelplein – red.) eens aangedaan worden dan is de discodel het proberen waard.

   Voor de calorieën freaks onder ons. Deze hippe snack wordt geschat op 410 kcal. waarbij de frikandel (200 kcal.) zelf qua ingrediënten de meest verantwoorde is. Volgens het horecablad Misset zelfs de meest magere, warme snack.

image
Discodel of frikandel met discodip