Wat ETEN wij vandaag?: GALLO OFTEWEL SCHARRETONG

Maandag, 11 april 2016

   ‘Vis, vlees, vegetarisch? Waar heb je zin in? Wat neem je vandaag?’ Eigenlijk wel de standaardvragen wanneer Frietje Pinda, Engel en Madre Politica buitenshuis eten. Een plezierig gebeuren wat alle drie graag doen en met grote regelmaat. Althans drie of vier keer per week de maaltijd in een restaurant nuttigen is niet overdreven.
   Echter waar Engel en Frietje Pinda met man en macht probeerden de verleiding te weerstaan om buitenshuis te eten (puur om gewichtstechnische redenen) geeft Madre Politica hier een bijzonder grote voorkeur aan. Zoals zij zelf zegt, niet vanwege de kookkunsten van Frietje Pinda maar door de gezelligheid van meerdere mensen (mensen bekijken), er lekker uit te kunnen plus het eten.
   Frietje Pinda heeft een sterk vermoeden dat Madre Politica graag meerdere keuzes heeft bij elke maaltijdgang vanwege ‘beslissingsonzekerheid’. Daar waar vanuit huis vertrokken wordt met een lust in bijvoorbeeld kip, kan dit onderweg veranderen in een pannenkoek (slechts met roomboter plus fijne suiker) en bij aankomst weer gewijzigd zijn in iets van eend.

   Ondanks deze (on)besluitvorming tijdens de autorit of heenreis (met welk vervoermiddel dan ook) wordt in het restaurant de kaart weer intensief bestudeerd om uiteindelijk te kiezen voor gegrilde zalm. Niet dat de keuze weloverwogen gemaakt is maar omdat de serveerster voor de zevende keer aan tafel is gekomen om de bestelling op te nemen omdat Madre Politica nog niet heeft kunnen kiezen.

   Dit werkt iets anders bij Engel. Binnenshuis wordt de keuze min of meer bepaald wat Frietje Pinda kookt. Iets wat overigens altijd in overleg gaat behalve wanneer de zeer intrinsieke trek (van Frietje Pinda) ontstaat in een ‘Full English‘ maar dan niet als ontbijt. Buitenshuis prefereert Engel negen van de tien keer een mooie vis als gerecht. Let wel, geen diepgevroren en/of gefrituurde vis maar kraakverse vis met de bereiding gepocheerd, van de plaat of gegrild waarbij, een voor Frietje Pinda bijzonder gewenste saus zoals een saus bearnaise of holandaise, niet geapprecieerd wordt. Mag natuurlijk wel maar dan separaat geserveerd om er toch een beetje van te snoepen.

   Zo ook vandaag. Op weg naar het restaurant begon Madre Politica alweer te twijfelen aan de in huis gemaakt keuze. Dit begon met de zeer delicate eendenlever (foie gras), wat tijdens de heenreis eerst veranderde in een foie mi cuit en daarna in een rosé gebakken magret (eendeborst). Eenmaal aangekomen wijzigde dit weer in gegrilde zalm. U begrijpt wellicht dat Madre Politica nog niet plaats had genomen aan tafel waarna nog de menukaart overhandigd zou worden met allemaal nog meer keuzes… Dus toen ook in dit geval de serveerster voor de zevende keer, ongeduldig en inmiddels verveeld kijkend met haar kladblok klaar stond om de bestelling op te nemen, koos Madre Politica plots voor de kip, Frietje Pinda voor vlees en Engel voor vis, namelijk een flinke scharretong. Een tongschar of scharretje? Nee, een scharretong…

image
Scharretong (Lepidorhombus Whiffigonis)

   De scharretong (Lepidorhombus Whiffigonis) is in de Zuid-Europese landen een graag geziene vis op tafel. Dit in tegenstelling tot, U raadt het al, de Noord-Europese landen. Het waarom is niet echt duidelijk maar zal vermoedelijk te maken hebben met de oostelijke wateren van de Atlantische oceaan of de Middellandse zee waar deze vis leeft. Dus dichterbij de Zuid-Europese landen of het oosten van Groot-Brittannië waar deze vis wel wordt gegeten. In de Noordzee of iets daarboven komt de vis niet voor omdat de wateren te ondiep zijn. De vis leeft namelijk op een diepte van 400 tot 700 meter. Navraag bij een lokale visboer leert ook dat de Noord-Europese consument de vis te dun en te droog vindt. Bijzonder vreemd of Engel had wellicht een exemplaar wat aan obesitas leed. Dik en lekker vet terwijl deze zonder boter was bereid a la plancha oftewel op een hete plaat.

   De scharretong is een platvis en dan een zogenaamde rechterkanter. Dit betekent dat de vis met zijn rechterkant (de blinde kant met witte huid) op de bodem van de zee leeft. Als er rechterkanters zijn dan zijn er ook linkerkanters zoals de tongschar. Dit is dus een andere vis die U zeker bij de visboer in Nederland zal vinden. Waarom de ene vissoort op de rechterkant leeft en andere op de linker is niet duidelijk maar elke zelfde platvissoort leeft op de ooit door de evolutie uitgekozen kant. Toch bestaan er enkele, zeldzame vissoorten die op beide kanten leven; de zogenoemde twijfelaars zoals bot.

   Overigens dient U een platvis, zoals deze scharretong, niet te verwarren met een platte vis zoals een rog. Een platvis begint in het leven als een ‘normale’ vis. Na ongeveer zes weken wil de vis zo graag dicht bij de bodem zijn dat in feite de vis op de zij gaat leven. In het geval van de scharretong dus de rechterkant wat de blinde kant wordt. Het rechteroog schuift namelijk op naar de linkerzijde van de vis terwijl de mond niet vervormd. Een platte vis begint het leven gelijk op de bodem en er vindt, behalve de groei, geen gedaanteverwisseling plaats.

image
Scharretong

   Deze zeer smakkelijke scharretong was een forse van ruim een kilo (85 kcal. per 100 gr.) wat iets te veel was voor Engel. De prijs in het wonderschone Sevilla, waar de vis overigens Gallo (spreek uit: kàjo) genoemd, bedroeg € 12,- inclusief een salade. Deze platvis wordt in ieder geval niet duur betaald!

– Frietje Pinda

Advertenties

Gepubliceerd door

Frietje Pinda

Maatschappij kritisch en dol op allerlei (eet)weetjes...

2 gedachten over “Wat ETEN wij vandaag?: GALLO OFTEWEL SCHARRETONG”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s