Wat WETEN wij vandaag?: HELE MAÏSKORRELS IN DE ONTLASTING

Vrijdag, 27 mei 2016

   Veel mensen doen het gewoonweg niet. Kijken naar de eigen geproduceerde ontlasting. Misschien ligt het al aan de benaming: ont-last-ing oftewel het zich ontdoen van niet meer ter zake doende restafval. Toch is het eindproduct van de ontlasting het signaal voor de al dan niet gezonde zijnde darmflora en haar huishouding. Zie hiervoor ook het blog van Frietje Pinda met de titel: ‘Goede ontlasting of de dokter?‘ Uw ontlasting is tekenend voor Uw algehele gezondheid.

   Sommige voedingswaren zijn echter moeilijk of niet te verteren door het lichaam. Dit is overigens niet een absoluut gegeven voor ieder mens maar mede afhankelijk van de staat van Uw darmflora. Een gezonde, interne huishouding zorgt in het algemeen voor een betere vertering en dito ontlasting. Maar bijvoorbeeld een maïskorrel is bijna een onmogelijke taak voor Uw darmen om te verteren. Het lijkt erop dat er op dat het menselijk lichaam maïskorrels niet kan afbreken.

   Dit komt omdat het vlies van een maïskorrel uit zeer, taaie, bijna onverteerbare vezels bestaat. Deze vezels vindt U ook in het velletje van bonen, erwten, tomaten en als meest taaie rakker de lupine boon oftewel de Europese en eigenlijk vergeten sojaboon. In de Mediterrane landen wordt deze lupine boon overigens nog steeds en graag als gezonde snack gegeten (Spaans: Altramuces – red.). Althans de inhoud want de boon wordt in de mond kundig ontdaan van zijn velletje die niet gegeten wordt vanwege de ‘taaie’ structuur.

   Maar wat maakt deze velletjes zo taai en onverteerbaar? Dat komt omdat ze zijn opgebouwd uit cellulose. Dit is tevens het hoofdbestanddeel van bijvoorbeeld planten, katoen en hout. Overigens is dit niet eens de hoofdreden want die bevindt zich in ons lichaam of liever gezegd juist niet in ons lichaam. Ons spijsverteringsstelsel kent namelijk geen enzymen, die nodig zijn om het genuttigde voedsel met cellulosevezels af te breken, namelijk cellulase. Dat is simpelweg de reden: Het lichaam kan door het ontbreken van cellulase, de cellulosevezel van de maïskorrel niet verteren en komt dus in zijn geheel, alleen het velletje dan, weer naar buiten. Plop…

image
Maïskorrel in ontlasting..?

   Dus denk aan het milieu. Recycling begint bij jezelf! Maak eens heerlijke, hartige, knapperige popcorn van gerecyclede maïskorrels. Lekker als hartige snack tussendoor…

– Frietje Pinda

Advertenties

Wat WETEN wij vandaag?: GOEDE ONTLASTING OF DE DOKTER?

Vrijdag, 1 april 2016

   Ergens in de studiejaren van Frietje Pinda, begin jaren ’90, werd vriend Martino R. verhuisd van zijn studentenhuis naar een fatsoenlijk appartement in het centrum van Nijmegen. De plek waar Martino R. toen is gaan samenwonen met zijn nog steeds zijnde lieftallige vrouw en inmiddels twee prachtige dochters. Het studentenhuis voldeed aan het typische beeld van een dergelijk onderkomen. Het was een oud, enigszins vervallen en tochtig herenhuis van vier verdiepingen hoog met zeer steile maar bovenal smalle trappen. Wel in originele staat dus met gietijzeren sierstijlen en hardhouten leuningen voorzien van noestig houtsnijwerk. De vele traptreden waren, zoals in veel studentenhuizen, waar nodig vervangen en belegd met het onverslijtbare marmoleum, compleet in de oersaaie kleur grijs.

   De spullen van Martino R. waren door de verhuisploeg, bestaande uit negen studentenmaten waaronder Frietje Pinda, met uiterste deskundigheid (lees: dom geluk – red.) zonder enige schade naar beneden gebracht en in de verhuis(vracht)wagen gezet. Zo ver nog in de herinnering was het verbazingwekkend dat Martino R. uit zijn twee, kleine kamers zo veel spullen kon toveren. Het leek wel de hoge hoed van Hans Kazàn (Nederlands goochelaar en televisiepresentator, 25 maart 1953 – red.). In ieder geval was er, na het ‘kundig’ naar beneden brengen van de spullen, een behoorlijke studentenhonger wat door Martino R. werd beloond met een rondje in de snackbar, gelegen recht tegenover het studentenhuis van Martino R.

   Eenmaal binnen in de snackbar zat het verhuisgezelschap aan een spierwitte, ovale tafel of althans het blad was maagdelijk wit. Frietje Pinda zat links van Ejin van R. aan een van de langste kanten van de tafel. Iedereen was in gesprek met een buurman of een meervoud hiervan behalve Ejin. De heer van R. kan omschreven worden als een grote, opperbeste, grote peer of beer, die een meester is om partijen bruggen te laten bouwen terwijl hij zichzelf nadrukkelijk op de achtergrond houdt en blijft houden ook wanneer succes (door zijn toedoen) is bereikt. Zeer bescheiden dus. Zo ook aan de ovale tafel in de snackbar waar hij in alle rust wachtte op zijn reeds bestelde broodje warm vlees terwijl de rest nog steeds druk met elkaar aan het praten was.

   Toen iedereen door de eigenaar van de snackbar zijn reguliere snack uit het frituurvet was voorgezet, waarbij U mag denken aan een (goulash) kroket, frikandel speciaal en of frites die Frietje Pinda natuurlijk liet serveren met Hollandsche pindasaus (babypoep… – red.) en fijn gesneden uitjes, kreeg Ejin als laatste zijn broodje warm vlees. Anders dan de andere snacks uit het vet werd deze op de hete plaat bereid waardoor het meer tijd en vaardigheid in beslag nam. Zelfs het witte bolletje werd opengesneden en met de binnenkanten op de plaat gelegd. Dat leverde een geweldig, knapperig broodje op.

image
Broodje warm vlees

   Onderwijl iedereen met ongeduldige maar voorzichtige, grote happen, de hete snacks verorberde, staarde Ejin van R. enigszins blikkeloos, naar zijn broodje warm vlees. Niet dat iemand daar echt aandacht aan schonk want ieder was druk in gesprek met een ander of druk de eigen snack aan het verorberen zonder de mond te verbranden. Twee essentiële bezigheden die de volle aandacht vroegen. Toch ving iedere verhuismaat aan de ovale tafel, in zijn ooghoek een glimp van Ejin op, die nog steeds doelloos staarde naar zijn broodje warm vlees. Plots zag ieder dat Ejin zijn rechterhand achter zijn rug vandaan haalde. Ogenschijnlijk leek het of de hand van achter uit zijn broek werd gehaald maar dat terzijde. De doelloos starende blik van Ejin richtte zich plots en met de volle aandacht op zijn gespitste wijsvinger. Hij en zo ook ieder keek naar de hand en in het bijzonder naar de gespitste wijsvinger die zo ogenschijnlijk achter uit zijn broek was gehaald. De wijsvinger was duidelijk bedekt met een bruine, zacht vloeibare emulsie. In seconden werd er met afschuw naar Ejin en zijn vinger gekeken die deze langzaam naar zijn neus bracht om er voorzichtig aan te ruiken:
   ‘Wat ik al dacht… Toch diarree, verdomme!’, hoorde iedereen hem aan de tafel zeggen. In een vlugge blik zag Frietje Pinda dat de snackbar eigenaar en de overige gasten die deze woorden hadden gehoord, eveneens verstijfden van afschuw. Net zoals iedere verhuiskameraad aan de tafel. Toen zag iedereen wat er gebeurde, wat normaliter in ieders meest vulgaire hersencel niet eens voorkwam. Ejin van R. stopte de met bruine smurrie bedekte wijsvinger in zijn mond, proefde en slikte vervolgens door met de woorden:
   ‘Helemaal zo slecht nog niet..!’, om vervolgens met beide handen het rijkelijk belegde broodje warm vlees te pakken en daar een flinke hap van te nemen.
   Deze hap verraadde dan wel meteen de herkomst van de bruine smurrie op zijn wijsvinger want de zacht vloeibare pindasaus liep rijkelijk over zijn vingers tijdens het nemen van de hap.

image
Aflikken vinger

   Deze grap en diens reacties zijn tot op heden voor Frietje Pinda ongekend voor wat betref originaliteit en onopvallendheid. Wellicht niet Uw kop thee maar qua vindingrijkheid onovertroffen. Een poep-, nee, diarreegrap. Bescheidener is wellicht ontlastingshumor.

   Frietje Pinda kan zich voorstellen dat U zoekt naar de link met dit Food and Opinion Blog (FOB, not the MOB). Terecht.

image
Moeilijke stoelgang

   Het blijkt namelijk dat zeven van de tien Nederlandsche burgers structureel last hebben van een niet goede stoelgang maar daar wordt niet of nauwelijks over gesproken. De reden dat hier niet of niet makkelijk over wordt gepraat heeft te maken met enerzijds schaamte en anderzijds gewenning. De schaamte komt dat U als mens in een af te sluiten, privé ruimte, het liefst geruisloos naar buiten toe, Uw grote behoefte kan doen. Door deze privé ruimte kunt U ongestoord Uw gang gaan, inclusief de natuurlijke gassen die zowel een ongewenst, knetterend geluid en of bedwelmende stank kunnen veroorzaken. Iets waarvoor men zich hedendaags schaamt terwijl een toiletbezoek in de jonge Middeleeuwen nog een sociaal gebeuren was. Sterker, er werden belangrijke (politieke) deals gesloten en de toiletgang werd gezien als iets wat ieder mens, na het betalen van belastingen, gewoon moet doen.
   De gewenning is dat een Nederlandsch burger al sinds de eigen mensenheugenis een moeilijke of niet gezonde stoelgang kan hebben. Dit is zo ingesleten (of ingescheten – red.) dat het als volstrekt normaal wordt geacht. Een voorbeeld: De ontlasting van een koe wordt direct geassocieerd met een zompige, dampende koeienvlaai. Weinigen maken echter de associatie dat onze koeien permanent aan de diarree zijn door de verkeerde (lees: goedkope – red.) voeding die hen wordt voorgeschoteld om een zo’n hoog mogelijke melkproductie te krijgen.

   Terug naar de stoelgang. Uit een Brits onderzoek (Dailymail.co.uk) blijkt dat jaarlijks bij 1.4 miljoen mensen de diagnose darmkanker wordt vastgesteld. Deze vorm van kanker heeft zelfs de derde plaats op de ranglijst van de meest voorkomende kankersoorten. Veelal met fatale afloop doordat het te laat wordt vastgesteld. De oorzaak van darmkanker is divers. Het kan genetisch bepaald zijn maar slechte voeding wakkert de kwade cellen in Uw darmstelsel alleen maar aan terwijl goede voeding kanker kan helpen voorkomen.

   Een van de resultaten van het Britse onderzoek is dat U aan Uw ontlasting kunt zien of de genoten voeding wel de juiste voeding is. Daarnaast kunt U aan de hand van Uw ontlastingscategorie bepalen wat U minder of juist meer moet eten.

   Eindelijk een onderzoek naar de aard van Frietje Pinda! Er wordt niet voor de grote meute een bindend advies gegeven maar ieder persoon kan zelf eerst vaststellen wat de status quo is om dan vervolgens het voedingspatroon aan te passen of wellicht een doktersbezoek noodzakelijk is. Dus vanaf heden kunt U een zelfonderzoek doen. Doet U even mee?:

image
Hoe ziet Uw ontlasting eruit?

   Met de volgende tabel kunt U naar wens Uw voedingspatroon aanpassen:

image
Aanpassen voedingspatrooon

   Dus met de juiste voeding, op naar een gezond lichaam, op naar een gezonde drol of toch even naar de dokter?

– Frietje Pinda